امیرمسعود رضوی

نقاشي كوبيسم سبكي است كه نقاش با خطوط هندسي تصويرسازي مي كند و سايه ها را در كار خود محو مي كند. در سبك كوبيسم سعي مي شود تمام جنبه هاي قابل رؤيت و غيرقابل رؤيت يك پديده و موضوع بطور همزمان در نقاشي نمايش داده شود. به همين دليل نقاشي كوبيسم، انتزاعي و دور از واقعيت به نظر مي رسد. در واقع، كوبيسم هنر آبستره است.

هانري ماتيس (H. Matisse) نخستين كسي بود كه نام «كوبيسم» را به اين سبك نقاشي اطلاق كرد و دليل اين نامگذاري اين بود كه چون نقاش سبك كوبيسم تصوير مورد نظر خود را به صورت اشكال هندسي نمايش مي دهد، معمولاً تصاوير مكعب شكل در نقاشي آنان ديده مي شود و عبارت «كوبيسم» نيز مركب از كلمه «كوب»(Cube)  به معناي «مكعب» است.  پيكاسو (Picasso, 1881-1973) از پيشگامان و مؤسس و باني اين سبك نقاشي بود. دورن (Derain) و براك(Braque) نيز از دنباله روهاي او در اين سبك نقاشي محسوب مي شوند.

كوبيسم ادبي با آثار گيوم آپولينر (Guillaume Apollinaire, 1880-1918) متولد شد. او در ابتدا از پيروان سبك سمبوليسم بود ولي همراهي او با مكتب سمبوليسم با ضعف و زوال اين مكتب مقارن شد. به همين دليل آپولينر از اين مكتب كناره گرفت. سپس علاقه اش به هنر نقاشي و دوستي او با پيكاسو دلايلي شدند براي اينكه او مبتكر نوعي كار ادبي ـ هنري شود كه «كوبيسم ادبي» نام گرفت و بطور همزمان با كار كوبيسم ادبي، او از مروجها و مبلغهاي مكتب سوررئاليسم نيز بود.